#Βολισσός #Πυρκαγιά

Χωρίς καύσιμα στην άκρη του χάρτη

Από τις 8 Αυγούστου 2025 μέχρι και σήμερα, Ιανουάριο του 2026, η Βολισσός και ολόκληρη η Αμανή ζουν χωρίς λειτουργικό πρατήριο καυσίμων. Και κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα πότε – ή αν – θα αποκατασταθεί αυτή η στοιχειώδης υποδομή. Οι ενδείξεις δεν είναι ενθαρρυντικές.

Η πυρκαγιά που κατέστρεψε το πρατήριο δεν άφησε πίσω της μόνο καμένα μέταλλα και στάχτες. Άφησε ένα κενό που γίνεται καθημερινά αισθητό σε κάθε πτυχή της ζωής στην περιοχή. Γιατί σε έναν τόπο όπως η Αμανή, το πρατήριο καυσίμων δεν είναι μια απλή επιχείρηση. Είναι βασικός κρίκος επιβίωσης.

Σήμερα, για βενζίνη ή πετρέλαιο, ένας κάτοικος της περιοχής πρέπει να διανύσει περίπου 50 χιλιόμετρα. Αυτό δεν σημαίνει μόνο χρόνο και κόστος. Σημαίνει ανασφάλεια. Σημαίνει ότι κάθε μετακίνηση πρέπει να υπολογίζεται με προσοχή. Σημαίνει ότι μια έκτακτη ανάγκη – ιατρική, επαγγελματική, οικογενειακή – μετατρέπεται σε πρόβλημα με απρόβλεπτες συνέπειες.

Σε μια περιοχή ορεινή, με ηλικιωμένο πληθυσμό, περιορισμένες δημόσιες συγκοινωνίες και δύσκολες καιρικές συνθήκες τον χειμώνα, η έλλειψη καυσίμων δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι παράγοντας κινδύνου.

Το ζήτημα αφορά τη θέρμανση των σπιτιών, τη λειτουργία αγροτικών και επαγγελματικών οχημάτων, την πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, ακόμη και την καθημερινή αίσθηση ασφάλειας. Αφορά όσους εργάζονται, όσους μετακινούνται, όσους φροντίζουν ηλικιωμένους, όσους ζουν μόνιμα σε χωριά που ήδη δοκιμάζονται από την εγκατάλειψη.

Και εδώ μπαίνει το μεγάλο, ανοιχτό ερώτημα:
έχουν αντιληφθεί οι αρμόδιοι τη σωρευτική επίδραση αυτής της απώλειας;

Γιατί η Αμανή δεν είναι απλώς μια απομακρυσμένη περιοχή. Είναι η πιο ακριτική πλευρά ενός ακριτικού νησιού. Είναι τόπος ανθρώπων που επέλεξαν – ή αναγκάστηκαν – να μείνουν, να κρατήσουν σπίτια, γη και μνήμη ζωντανά εκεί όπου άλλοι έφυγαν. Αυτοί οι άνθρωποι δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν τα απολύτως αναγκαία.

Η παρατεταμένη απουσία του πρατηρίου λειτουργεί αποτρεπτικά σε κάθε σκέψη παραμονής ή επιστροφής. Ποιος νέος θα επενδύσει τη ζωή του σε έναν τόπο όπου ακόμη και ο ανεφοδιασμός γίνεται άσκηση αντοχής; Ποια οικογένεια θα εγκατασταθεί μόνιμα σε μια περιοχή όπου οι βασικές υποδομές καταρρέουν και δεν αποκαθίστανται;

Το δημογραφικό δεν επιδεινώνεται μόνο με στατιστικές.
Επιδεινώνεται όταν η καθημερινότητα γίνεται όλο και πιο δύσκολη.
Όταν η εγκατάλειψη δεν δηλώνεται, αλλά βιώνεται.

Η πυρκαγιά ήταν το σημείο μηδέν. Η καθυστέρηση στη λύση είναι το πραγματικό πρόβλημα. Και κάθε μήνας που περνά χωρίς αποκατάσταση στέλνει το ίδιο μήνυμα: ότι η ζωή στην άκρη του χάρτη μπορεί να περιμένει.

Οι ακρίτες των ακριτών, όμως, δεν μπορούν να περιμένουν επ’ άπειρον. Και κάποια στιγμή, όσοι έχουν την ευθύνη θα πρέπει να απαντήσουν όχι με λόγια, αλλά με πράξεις, αν αυτός ο τόπος αξίζει να έχει μέλλον ή αν απλώς θα τον θυμόμαστε εκ των υστέρων.

Ακολουθήστε μας στο Google News. Μπείτε στην Viber ομάδα μας και δείτε όλες τις ειδήσεις από τη Χίο και το Βόρειο Αιγαίο.

Ειδήσεις σήμερα

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ